Bir şey hatırlıyorum.
Ölmeden önce...
Adın geliyor .
Ardından ölüyorum.
İsmimden sonra..
İlk hece ,kelime...
Yine aklımdan gitmiyor adın.
Demekki ölenler unutmuyor.
Ölmeyenler unutuyor.
Ölümsüz olanlar unutulmuyor.
Adın gibi,
Aşkın gibi..
Açıyorsun toprağımda.
İşte şurada göğsümde..
Mezar taşının hemen altın da..
Buram buram kokuyorsun insanlara
kıskanıyorum.
Ölü toprağında bile.
Herşeyim oluyorsun...
İşte o zaman gülebiliyorum.