Yüreğine Adımı Sakladım
Çağır beni, çağır da büyüsün
içimde biriktirdiğim bütün
yalnızlıklarım!
Adım adım büyür yalnızlık,
yürüdükçe devasllaşır
kimsesizlik!
Dur! Ne olur sen de gitme!
yalnızlığın üzerime yüklediği bu
sessizlik artık beni boğuyor.
Buradayım baksana karanlığın
tam ortasında.
Ne olur artık gitme. Sana çok
İhtiyacım var
Kurtulmak istiyorum ama
koşamıyorum. Çaresizlik öyle bir
bulaşmışki bu sokaklara takılıp
düşüyorum.
Off.. Bu kadar mı zor sen, bu
kadar mı zor sensizlik. Canım o
kadar acıyor ki.. Artık
bağırmak istiyorum sesimin
yettiğince.
Bağıra bağıra haykırmak
İstiyorum. ‘’Anla artık
anla Seni Seviyorum’’ diye.
Ama olmuyor işte. Ve yine o
şarkı başlıyor bir uğultu
misali;
‘’Gitme ne olur gitme itirazlar
elimde değil
yalnızım yalnızız yalnızlıklar
elimde değil..’’
Biliyormusun….
Seyirci kaldıysam bu yürek
yangınlarına.. Her yıla bir nefes
tutar oldum..
Arta kalan küllerden.. Kurşuni
Sevdalara bir adım var..
Lakin…
Yüreğime adım geçmiyor..
Ömür defterimden hüzün
yapraklarını yırttım...
Ama..
Yüreğine adımı sakladım..
|
|
| Bu şiir 35 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa» KARDELEN ŞAİRLERİ » Ramazan BEYHAN »Yüreğine Adımı Sakladım
